Flest okkar lifa í ákveðnu meðvitundarleysi gagnvart eigin fjármálum þar til í harðbakka slær. Við lítum gjarnan á peninga sem eitthvað sem einfaldlega fylgir lífinu, laun koma inn, útgjöld fara út og þar á milli vonum við að eitthvað sitji eftir. Peningar bregðast við því hvernig við umgöngumst þá. Þeir geta safnast upp eða smám saman horfið, án þess að það sé endilega áberandi. Smáar ákvarðanir sem virðast óverulegar þegar þær eru teknar hafa þannig uppsöfnuð áhrif. Þetta eru ekki endilega rangar ákvarðanir en þær hafa fengið að endurtaka sig óáreittar.
Í fjármálum er gjarnan rætt um mikilvægi sjálfvirkni. En þegar greiðslur verða algjörlega ósýnilegar, eins og þegar við borgum með úrinu eða í gegnum vistuð kort, hverfur þessi eðlilegi núningur sem áður fékk okkur til að staldra við. Þegar því fylgir engin áreynsla að eyða, hættum við að finna fyrir því þegar peningarnir yfirgefa okkur og hættum að …


















Athugasemdir